سال سيصد و شصت و يكم حافظ ابو عبد اللّه حنفى قيروانى درگذشت . سال سيصد و شصت و دويم بلكاتكين صاحب غزنين به قتل رسيد . و عن‌قريب سبكتكين از غلامان البتكين به حكومت نشست . و او اول سلاطين غزنويه است « 1 » . و در اين سال ابو جعفر هندوانى بلخى « 2 » و ابن مانى شاعر اندلسى درگذشتند . سال سيصد و شصت و سيم مطيع عباسى درگذشت و پسرش الطايع باللّه به خلافت نشست . و در حجاز خطبه به‌نام معز اسماعيلى صاحب مصر خواندند . سال سيصد و شصت و چهارم ابن اسمعين « 3 » صاحب بورم روى به بلاد اسلام آورد و بعلبك « 4 » بگشود . سال سيصد و شصت و پنجم ابن اسمعين طرابلس را محاصره كرد و به زهر هلاك گشت . بسيل بن ارمانس به قيصرى نشسته به قسطنطنيه بازگشت . و معز اسماعيلى صاحب مصر فوت شد و پسرش العزير باللّه جانشين گشت « 5 » .

--> ( 1 ) - آل سبكتكين كه ايشان را غزنويه نيز گويند . اول ايشان امير ناصر الدين سبكتكين غلام البتكين بوده و آخر ايشان خسرو ملك كه منقرض شدند . از ايشان سيزده تن به سلطنت رسيده‌اند : 1 - ناصر الدين 2 - امير اسماعيل 3 - سلطان محمود غزنوى 4 - محمد بن محمود 5 - مسعود بن محمود 6 - سلطان مودود [ بن مسعود ] 7 - عبد الرشيد 8 - فرخ زاد 9 - سلطان ابراهيم 10 - سلطان ارسلان شاه 11 - سلطان بهرام شاه 12 - خسرو شاه 13 - خسرو ملك . مدت دولت اين طايفه يكصد و نود و پنج سال است ( ر . ه ) . ( 2 ) - ابو جعفر هندوانى بلخى از فقهاست و منسوب به درهندوان ، محله‌اى از بلخ ( لغت‌نامه دهخدا ) . ( 3 ) - ابن شمشقيق ( الكامل ) و مسلما غرض امپراطور بيزانس است به‌نام Jean i Tzimiskes ( 4 ) - بعلبك شهرى است به شام ( ر . ه ) . ( 5 ) - سلاطين و خلفاى اسماعيليه كه در مصر و مغرب سلطنت كرده‌اند چهارده نفر بوده‌اند : 1 - محمد 2 - قائم 3 - منصور 4 - معز 5 - عزيز 6 - حاكم 7 - طاهر 8 - مستنصر 9 - مستعلى 10 - آمر -